Verlies de draad, vind de kracht!

In de wereld van ouderen boven de 65 jaar heerst een groeiende onduidelijkheid over geheugenverlies en een laag zelfbeeld. Veel van deze mensen denken ten onrechte dat ze lijden aan dementie, terwijl de werkelijke oorzaak mogelijk ADHD is. Duizenden ouderen ervaren onbegrip over hun klachten en missen vaak de juiste zorg. Vooral vrouwen tussen de 50 en 70 jaar hebben te maken met symptomen die verborgen blijven achter een masker van aanpassing, totdat levensveranderende gebeurtenissen zoals de overgang of pensionering de waarheid aan het licht brengen.

Professor Arjan Videler van de Tilburg University benadrukt dat veel ouderen zich pas later in hun leven realiseren dat hun problemen voortkomen uit ADHD. In tegenstelling tot kinderen, bij wie motorische onrust zichtbaar is, ervaren ouderen vaak een innerlijke chaos en een gebrekkig tijdsbesef. Dit leidt tot uitputting, omdat ze hard werken om de schijn op te houden, wat hen doet denken dat ze dementie krijgen.

Vrouwen hebben vaak te maken met hormonale schommelingen die hun symptomen verergeren. Hierdoor worden ze vaak verkeerd gediagnosticeerd met burn-out of depressie. De meeste ouderen met ADHD komen naar de huisarts met concentratie- en slaapproblemen, maar de link met deze neurobiologische stoornis wordt zelden gelegd.

Een diagnose op latere leeftijd kan waardevol zijn, aldus Videler. Het biedt ouderen de kans om hun levensverhaal te herschrijven en zelfcompassie te ontwikkelen. Ze leren dat hun problemen niet voortkomen uit onwil, maar uit hun neurologische aanleg. Ondanks de duidelijke behoefte aan zorg voor ouderen met ADHD, blijft het aanbod beperkt. Er zijn initiatieven voor psychoeducatie en behandelgroepen, maar er is nog een lange weg te gaan.

Het stigma dat ADHD alleen voorkomt bij 'drukke jongetjes' moet worden doorbroken. Voor de generatie die nu met pensioen gaat, kan de erkenning van hun 'drukke hoofd' het begin zijn van een nieuwe, rustiger fase in hun leven.