Een woestijn vol dromen, maar niet voor iedereen.

Sjeik Hamad bin Khalifa al-Thani, de voormalige emir van Qatar, heeft een opmerkelijke transformatie van zijn land teweeggebracht. In 1995 greep hij de macht door zijn vader, die in het buitenland verbleef, te onttronen. Met zijn vastberadenheid en visie maakte hij van Qatar een belangrijke speler in het Midden-Oosten. Onder zijn leiding groeide de kleine Golfstaat, die aanvankelijk als "rijk maar zwak" werd beschouwd, uit tot een invloedrijke natie.

Hamad zag de potentie van de enorme gasbel waar Qatar mede-eigenaar van was en gebruikte de opbrengsten om een verzorgingsstaat op te bouwen. Hoewel de inwoners van Qatar profiteerden van gratis basisvoorzieningen, was er tegelijkertijd sprake van ernstige mensenrechtenproblemen. Vrijheid van meningsuiting was beperkt en vrouwen en LHBTI-personen ondervonden discriminatie.

De sjeik was ook een strategisch denker op het wereldtoneel. Hij richtte Al Jazeera op, een zender die de stem gaf aan onderdrukte opposities in de regio. Daarnaast bood hij de Verenigde Staten een militaire basis aan en bemiddelde hij in internationale conflicten, waarbij hij zijn land positioneerde als een belangrijke speler in diplomatieke zaken.

In de sportwereld herkende Hamad de kracht van voetbal om Qatar op de wereldkaart te zetten. Hij wist het WK van 2022 te organiseren, ondanks de aanvankelijke twijfels over de geschiktheid van het land. Deze ambitie leidde echter tot ernstige misstanden met arbeidsmigranten, die onder erbarmelijke omstandigheden werkten aan de bouw van stadions.

In 2013 droeg Hamad de troon over aan zijn zoon Tamim, die zijn beleid voortzette. De dood van de sjeik laat een complexe erfenis achter, nu Qatar zich opnieuw moet positioneren te midden van regionale spanningen en conflicten.