Zeven dagen zonder ebola: wie maakt de beste medicijnmix?

In de Congolese provincie Ituri wordt met spanning gewacht op de resultaten van een test met twee medicijnen tegen de Bundibugyo-variant van het ebolavirus. De Belgische arts Laurens Liesenborghs, die voor het Instituut voor Tropische Geneeskunde in Antwerpen werkt, is al zeven weken in Congo om te helpen bij de bestrijding van deze epidemie. Hij vertelt dat het een internationaal initiatief is, waarbij universiteiten, farmaceuten en de Wereldgezondheidsorganisatie betrokken zijn. "We hopen dat door een of beide methoden de sterfte omlaag zal gaan," zegt hij.

De medicijnen die getest worden zijn remdesivir, een bestaand antiviraal middel, en MBP134, dat proteïnen bevat die het virus kunnen herkennen en neutraliseren. Beide middelen zijn al op dieren getest en lijken effectief tegen de Bundibugyo-variant. De klinische studie bij mensen is inmiddels anderhalve week aan de gang en moet bij 700 tot 1000 patiënten worden uitgevoerd om significante resultaten te kunnen tonen. "Het is te vroeg om daar nu al iets over te zeggen," voegt Liesenborghs toe.

Ondertussen verspreidt de ziekte zich nog steeds in Congo. Volgens Africa CDC zijn er sinds het begin van de epidemie 1830 bevestigde gevallen en zijn er 648 patiënten overleden. In Bunia, waar de variant in mei opdook, is er sprake van stabilisatie, maar de epidemie heeft zich ook verder verspreid. Liesenborghs maakt zich zorgen over mogelijke gevallen in Kisangani, een miljoenenstad. Hij benadrukt dat de bestrijding van de ziekte mogelijk is, zoals in Uganda, waar het efficiënter werd aangepakt.

De Belgische arts werkt in uitdagende omstandigheden, gehuld in beschermende kleding. "Het is heel warm, maar het is zeker vol te houden," zegt hij. Behandelcentra worden gebouwd met doorschijnende wanden, zodat patiënten op veilige afstand kunnen worden gezien. Ondanks dat de Bundibugyo-variant minder dodelijk is dan andere varianten, sterft nog steeds één op de drie patiënten. "Het zijn erbarmelijke omstandigheden, maar dat is voor ons een extra motivatie om aan een behandeling te werken," sluit Liesenborghs af.