Wie is hier nu de wappie?

In haar boek "De Covidstaat" deelt journalist Eva Munnik haar ervaringen en gedachten over de coronacrisis. Ze reflecteert op de manier waarop mensen met kritische geluiden tijdens de pandemie werden behandeld. Munnik, die zelf ongevaccineerd is, wijst erop dat critici vaak als paria's en 'wappies' werden weggezet. Dit gebeurde terwijl zij en anderen zich zorgen maakten over de impact van lockdowns op jongeren en ouderen.

Munnik vertelt over de persoonlijke gevolgen van de coronamaatregelen. Zo kon ze haar dochter niet naar schaatsles brengen zonder coronatoegangsbewijs, wat leidde tot verdrietige momenten. Ze legt uit dat haar keuze om zich niet te laten vaccineren voortkwam uit een rationele afweging, gebaseerd op haar eerdere besmetting met het virus en haar gezonde levensstijl. Deze beslissing leidde echter tot heftige reacties van omstanders, waardoor ze zich soms alleen voelde.

De journaliste merkt op dat de verguizing van mensen die zich niet aan de regels hielden, twee effecten had. Enerzijds durfden sommigen niets meer te zeggen, terwijl anderen juist feller in hun kritiek werden. Dit heeft haar doen twijfelen aan de zogenaamde 'wetenschappelijke consensus'. Munnik blijft echter geloven in de noodzaak van dialoog en het serieus nemen van verschillende meningen.

Ze hoopt dat oud-minister Hugo de Jonge, die ook gehoord wordt in de parlementaire enquête, zal erkennen dat het belangrijk is om naar mensen te luisteren. Munnik stelt dat begrip voor ongevaccineerden vaak ontbrak, wat haar persoonlijk gekrenkt heeft. Haar verhaal is een pleidooi voor openheid en respect voor diverse standpunten in een tijd van crisis.