Een kabinet vol plannen, maar waar is de controle?

In de parlementaire enquête over corona blijkt dat het kabinet de pandemie nooit echt onder controle heeft gekregen. Het motto "Alleen samen krijgen we corona onder controle" klonk vanaf maart 2020, maar de eerste zes weken van verhoren tonen aan dat er van controle weinig sprake was. Het kabinet had vaak moeite om samen te werken en er ontstonden stevige disputen over de te volgen koers.

Oud-minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge herinnert zich de conflicten met zijn partijgenoot Ferd Grapperhaus, die voorrang voor politiemensen bij vaccinaties wilde. De Jonge hield vast aan zijn standpunt, wat leidde tot spanningen binnen het kabinet. Ook de invoering van de avondklok stuitte op weerstand van D66-ministers, die de maatregel te ingrijpend vonden.

De vaccinatiecampagne begon met de oudste Nederlanders, wat leidde tot onvrede bij andere ministers die een jonger cohort wilden vaccineren. De focus op het voorkomen van ziekenhuisopnames leidde tot tunnelvisie, waarbij andere belangen, zoals de economie en het welzijn van jongeren, vaak uit het oog werden verloren. Critici, waaronder de Kinderombudsman, gaven aan dat het welzijn van kinderen niet voorop stond.

De beginperiode van de pandemie was overweldigend voor de verantwoordelijken. De beelden uit Italië maakten grote indruk en leidden tot angst voor een tekort aan IC-bedden in Nederland. Hoewel het kabinet uiteindelijk een "code zwart" wist te voorkomen, bleef de focus op ziekenhuisopnames het beleid gedurende de hele pandemie bepalen. Dit leidde soms tot inconsistent beleid en aarzelingen over de effectiviteit van maatregelen zoals de avondklok en de sluiting van scholen.

Naarmate de pandemie voortduurde, raakte het kabinet steeds meer het contact met de samenleving kwijt. De herhaaldelijke persconferenties leidden tot vermoeidheid onder het publiek en een afname van de naleving van de maatregelen. Uiteindelijk kwam het einde van de pandemie in 2022 voor velen als een verlossing.