Flitsend Flirten met de Tankbon!

Slechts één op de twintig werknemers ontvangt een hogere reiskostenvergoeding voor hun woon-werkverkeer, ondanks de stijgende brandstofprijzen. Werkgevers lijken nauwelijks in actie te komen om hun personeel te compenseren, terwijl de waarschuwingen over nog hogere benzineprijzen steeds luider worden. Het kabinet heeft recentelijk de onbelaste reiskostenvergoeding verhoogd naar 25 cent per kilometer, maar de meeste werkgevers blijven stil en de compensatie blijft uit.

Uit een enquête van vakbond CNV blijkt dat slechts 5 procent van de werknemers een hogere vergoeding heeft ontvangen sinds de verhoging. Dit betekent dat 95 procent van de werknemers nog steeds met dezelfde vergoeding rondloopt. De CNV pleit voor een lagere accijns om de werkenden te ontlasten, vooral nu de brandstofprijzen nog verder kunnen stijgen. De huidige adviesprijs voor benzine is al 2,52 euro per liter, en economen voorspellen zelfs een stijging naar 2,82 euro deze zomer.

Twee derde van de werkenden is afhankelijk van de auto om naar hun werk te komen, en voor velen is er geen alternatief. Dit geldt met name voor mensen in sectoren zoals de thuiszorg en het onderwijs, die fysiek op hun werk aanwezig moeten zijn. De reiskostenvergoeding is al niet hoog, en 12 procent van de werknemers ontvangt helemaal niets. De hoge brandstofprijzen maken het voor 40 procent van de werknemers moeilijker om rond te komen.

Werkgeversvereniging AWVN stelt dat een hogere vergoeding bij cao-besprekingen aan de orde moet komen. Hoewel de verhoging van de reiskostenvergoeding sympathiek lijkt, vrezen werkgevers voor de extra kosten. Ze zijn van mening dat de hogere vrijstelling eerder is gebruikt als gevolg van de energiecrisis en dat ze niet zomaar extra vergoedingen kunnen geven. De discussie over reiskostenvergoeding blijft dus een heet hangijzer in de arbeidsvoorwaarden.