Een ontslag om te lachen!

Een Limburgs bouwbedrijf moet een voormalig werknemer een aanzienlijk bedrag van ruim 29.000 euro betalen na een onterecht ontslag op staande voet. De rechter oordeelde dat de ontslagbrief vol vaagheden zat en diende als een rookgordijn om goedkoop van de man af te komen. Opmerkelijk is dat de directie zich een dag voor de zitting afmeldde en niet eens de moeite nam om de straf aan te horen.

De man, een vijftiger, had na zijn indiensttreding aanvankelijk goed gefunctioneerd en zelfs een vast contract gekregen. Zijn inkomen was cruciaal, vooral omdat hij torenhoge kosten had door de zorg voor zijn gehandicapte (stief)dochter. Toen hij door knieletsel niet meer als glazenwasser kon bijverdienen, vroeg hij zijn baas om een loonvoorschot, maar kreeg nul op rekest. Dit leidde tot desastreuze gevolgen, waaronder de veiling van zijn rolstoelbus.

Zes maanden later volgde het ontslag op staande voet. De ontslagbrief was gevuld met verwijten over zijn functioneren, maar de man vond dit onterecht en stapte naar de rechter. Ontslag op staande voet is de zwaarste maatregel in het arbeidsrecht, en de rechter vond dat het bedrijf niet met voldoende bewijs kwam. De ontslagbrief was te vaag en de eerdere waarschuwingen waren niet concreet genoeg.

De rechter doorzag de ware intentie van het bouwbedrijf: ze probeerden op een oneigenlijke manier een verplicht verbetertraject te vermijden door het ontslag. De directie was zich bewust van de financiële problemen van de man, wat volgens de rechter ernstig verwijtbaar was. Het bouwbedrijf moet nu bloeden voor hun handelen en de totale rekening komt op bijna 30.000 euro. De man is inmiddels weer aan de slag als uitzendkracht na een lange zoektocht.