Wie zegt dat oorlog een spel is?

De Amerikaanse president Donald Trump en zijn Iraanse collega Masoud Pezeshkian hebben een 'memorandum van overeenstemming' ondertekend, dat moet leiden tot het einde van de oorlog. Dit akkoord, dat tijdens de G7-top in Versailles werd ondertekend, bevat een veertienpuntenplan met als belangrijkste punt een 'onmiddellijk en permanent einde aan de oorlog op alle fronten, inclusief Libanon'. Terwijl Trump het als een 'grote overwinning' voor de VS beschouwt, ziet Pezeshkian het als een bevestiging van het falen van de VS.

Er waren plannen voor een officiële ondertekeningsceremonie in Genève, maar die zijn afgelast. Iran heeft laten weten dat de periode van zestig dagen waarin de afspraken gelden, inmiddels is ingegaan. Ondertussen zijn er onderhandelingen over de toekomst en de implementatie van het akkoord gepland in Genève.

Een opvallend en onzeker aspect van het akkoord is de opheffing van Amerikaanse sancties tegen Iran, die gepaard zou moeten gaan met een investering van 230 miljard dollar in de wederopbouw van Iraanse infrastructuur. Terwijl vicepresident JD Vance deze belofte deed, stelde Trump in Frankrijk dat de VS 'niet eens 10 cent' zullen bijdragen. Ook is het onduidelijk hoe Israël en Hezbollah op het akkoord zullen reageren, aangezien zij niet expliciet worden genoemd.

De situatie rondom de Straat van Hormuz is eveneens onzeker. Iran heeft aangekondigd dat de Straat weer opengaat en dat er de komende zestig dagen geen tol zal worden geheven. Trump heeft gewaarschuwd dat het alternatief voor deze heropening een 'wereldwijde economische depressie' zou zijn. De olieprijs is inmiddels gedaald naar minder dan 80 dollar, de laagste prijs sinds het begin van de oorlog.

Het akkoord is met opluchting ontvangen op de G7-top, waar het als een 'historische gelegenheid' werd bestempeld. Critici, waaronder Israëlische politici, hebben echter hun twijfels geuit over de voordelen van het akkoord en de impact op de onderhandelingen over het Iraanse kernprogramma. De Republikeinse partij in de VS is verdeeld over het akkoord, met sommigen die het als voordelig beschouwen, terwijl anderen het als een blunder van buitenlands beleid zien.