De strijd om de verdampende vijvers!

In het Gallische dorpje van de natuur, waar de vissen en libellen ooit vrolijk rondfladderden, is er nu een sombere stemming. De natuur in de Nederlandse zoetwatergebieden, die jarenlang als een stralend lichtpuntje gold, lijkt weer in een dip te zitten. Het Wereld Natuur Fonds Nederland heeft dit opgemerkt en waarschuwt dat de positieve ontwikkelingen van de afgelopen decennia aan het vervagen zijn.

Ooit was het zoetwaterleven een bron van vreugde, met otters en bevers die zich weer vestigden, en moerasvogels zoals de blauwborst die hun zang lieten horen. Maar sinds 2010 is het beleid dat dit herstel ondersteunde, als een verdronken vis, stilletjes verdwenen. Sander Turnhout van SoortenNL laat weten dat de cijfers nu een andere kant op gaan. De Living Planet Index, die de populaties van diersoorten bijhoudt, laat een zorgwekkende daling zien.

De natuur bij beken en rivieren was een waar feest, met een stijging van 60 procent in de populatiegrootte tussen 1990 en 2015. Maar de laatste jaren is die vreugde als sneeuw voor de zon verdwenen, met een daling van 20 procent. Vennen en hoogvenen volgen een soortgelijk pad, terwijl plassen en moerassen nog een sprankje hoop bieden met een stijging van 30 procent sinds 1990. Maar ook daar begint de groei af te vlakken.

De toekomst van de Nederlandse zoetwaternatuur hangt aan een zijden draadje, vooral met de naderende deadline van de Kaderrichtlijn Water. De EU heeft al meerdere keren geklaagd over de Nederlandse waterkwaliteit. Jelle de Jong van het Wereld Natuur Fonds roept op tot actie: "Als je de natuur de ruimte geeft, dan komt ze terug." Maar om de natuur weer te laten bloeien, moeten we echt aan de bak!