Wanneer je het ouderschap op de verkeerde manier interpreteert...

Nou, daar hebben we het weer: de moeder van dat arme meisje uit Stadskanaal heeft nu officieel niks meer te zeggen over haar eigen kind. De rechter heeft haar ouderlijk gezag beëindigd, en dat is natuurlijk weer een hele soap. Het meisje wordt uithuisgeplaatst, en ze zijn druk op zoek naar een plek waar ze wél veilig kan wonen. Je zou denken dat dat een basisvereiste is, maar goed, dat is weer een ander verhaal.

De kinderrechter heeft besloten dat het kind, dat al flink beschadigd is, niet bij haar vader kan gaan wonen. Te veel voor de man, zeggen ze. Haar broer woont daar al, maar het lijkt erop dat het meisje beter af is zonder al die ellende. En dat terwijl jeugdzorg al een tijdje aan het meekijken was. Blijkbaar waren de alarmbellen al gegaan, maar wie had gedacht dat het zo erg was?

Laten we even teruggaan naar de moeder, Liza. Die heeft haar kind aan de meest walgelijke praktijken blootgesteld. Je gelooft het niet, maar ze liet het zesjarige meisje zelfs haar eigen braaksel opeten! En dat is nog niet alles; het kind werd ook nog eens met kabelbinders vastgemaakt aan leidingen. Liza heeft het zelf bekend, maar wees een vriendin aan als de schuldige. Oh, de ironie!

En nu moet Liza zich ook nog verantwoorden voor de rechter, want ze wordt vervolgd voor ernstige kindermishandeling. Wat een circus! Het kwam allemaal aan het licht toen het meisje met zware verwondingen in het ziekenhuis belandde. En ja, bizar genoeg was het Liza zelf die alles opbiechtte. Dat jeugdzorg niet eerder ingreep, is natuurlijk weer een verhaal op zich.

En laten we de andere slachtoffers niet vergeten: een zevenjarige jongen, ook slachtoffer van deze ellende. Wat er met hem gaat gebeuren, is nog een raadsel. De hele situatie is zo absurd dat je je afvraagt hoe het mogelijk is dat dit allemaal kon gebeuren zonder dat iemand ingreep. Maar goed, dat is dus de wereld waarin we leven.