Wanneer de bal sneller rolt dan de hoop!

In het verre Wimbledon, waar de tennisballen als snelvuurkogels door de lucht vliegen, was het voor de Nederlandse tennissers al snel gedaan. Na drie dagen strijd was het doek gevallen voor onze helden. Tallon Griekspoor had gisteren al het onderspit gedolven, en vandaag was het de beurt aan Botic van de Zandschulp en Jesper de Jong. De dames? Die zaten al helemaal zonder kans op het hoofdtoernooi.

Botic van de Zandschulp, onze dappere Veenendaler, begon zijn duel tegen de Rus Roman Safiullin als een cowboy die zijn lasso niet kon vinden. De eerste set ging met 6-0 verloren, maar hij gaf niet op. Met een knappe comeback won hij de tweede set met 6-4. De derde set? Die gaf hij weer uit handen met 6-3. Maar onze held was niet van plan om op te geven en sleepte een vijfde set uit het vuur. De supertiebreak zou de beslissing brengen, maar helaas, met 10-5 trok hij aan het kortste eind.

Jesper de Jong, de andere strijder, kon zijn succes van Roland Garros niet herhalen. De mondiale nummer 73 uit Nederland ging met 1-6, 5-7, 4-6 onderuit tegen de Braziliaan João Fonseca. In de eerste set leek hij meer een schaduw van zichzelf, maar in de tweede set knokte hij terug. Helaas, een tweede break deed zijn kansen verdampen en de Braziliaan had genoeg aan één break in de derde set om de overwinning te claimen.

De Jong had eerder op Roland Garros als lucky loser de vierde ronde bereikt, maar Wimbledon was een ander verhaal. Na zijn overwinning in de eerste ronde op de Australiër Rinky Hijikata, leek het een avontuur te worden. Maar zoals in elke goede western, eindigt niet elke strijd in een overwinning.

Zo eindigde het Nederlandse avontuur op Wimbledon, en onze helden keerden terug naar huis, met de zonsondergang in het vizier, op zoek naar nieuwe kansen en avonturen.