In de strijd om geestelijke gezondheid: de huisarts of de hel?

In het Gallische dorpje waar Asterix en Obelix hun avonturen beleven, is er een nieuwe uitdaging opgedoken: de psychische hulp bij de huisarts. Jaarlijks bezoeken zo'n 600.000 Nederlanders een praktijkondersteuner, maar de resultaten zijn minder sprankelend dan een magische toverdrank. Heb jij ooit hulp gezocht bij zo'n praktijkondersteuner? En hoe was die ervaring?

Onderzoeker Roger Prudon heeft de zaak eens goed onder de loep genomen. Hij ontdekte dat de psychische hulp bij de praktijkondersteuner niet echt helpt om mensen mentaal gezonder te maken of om hen aan het werk te houden. De wachtlijsten bij de 'gewone' ggz blijven even lang als de rijen bij de rommelmarkten in het dorp. Drie van de vier doelen die bij de start in 2008 werden gesteld, blijven onbereikbaar, zoals het verlichten van de druk op de ggz. Het enige doel dat wel is bereikt, is dat meer mensen behandeld worden dan voorheen. Dat is dan weer iets om een flinke schouderklop voor te geven!

Prudon geeft aan dat de POH-ggz voor sommige mensen op korte termijn misschien werkt, maar dat heeft hij niet verder onderzocht. Hij dook in de gegevens van maar liefst 900.000 Nederlanders en zag dat er op de lange termijn geen merkbaar verschil is. Zo'n een op de vijf patiënten maakt gebruik van de praktijkondersteuner als een soort overbruggingszorg, maar ook bij hen lijkt het effect te ontbreken. Wanneer ze eindelijk aan de beurt zijn bij de ggz, blijkt er geen beter resultaat te zijn dan bij degenen die de praktijkondersteuner niet hebben gezien.

Dus, beste dorpsgenoten, heb jij weleens hulp gekregen van een praktijkondersteuner? Heeft het je geholpen, of was het meer een rommelige strijd tegen de Romeinen? Praat mee in de reacties en deel jouw verhaal!